Onze verloving

Gepubliceerd op 5 september 2020 om 21:05

Over hoe ik Beyoncé werd maar dan met een F! FEYONCÉ. (Fiancée) 

7 augustus 2020

Vrijdag, 7 augustus '20. Voor jullie een doodgewone vrijdag, voor ons dé dag om te vieren dat wij al 8 jaar lief en leed delen en dat vieren wij niet met fancy cadeautjes maar met een datenight! Tijd voor elkaar is immers veel belangrijker dan het allermooiste cadeautje uit de winkel, dat geloven wij alleszins. 

Deze keer gaat Jimmy de date plannen en ik mag niets weten. Doorheen de week pols ik wel een aantal keer wat we zo ongeveer gaan doen en wat hij graag heeft dat ik aandoe, kwestie van voorbereid zijn en geen last-minute kledingstressje te hebben. 

Ik moet ervoor zorgen dat ik om 16u30 klaar sta om te vertrekken en zorg ervoor dat ik er op mijn best uitzie. Lange jurk, hakje eronder, haren in model en een passend kleurtje lipstift moeten daarvoor zorgen! 

We vertrekking richting... BREDA! Wat gaan we daar doen? 

Breda

Eens aangekomen in Breda wandelen we nog even doorheen het stadscentrum. Plots slaan we een straat in waardoor we terecht komen op een plein met allemaal restaurantjes. Het is 35 graden vandaag en de terassen zitten propvol. Gezellig druk. 

Jim pakt mijn hand en trekt mij mee richting een restaurant met de naam: "Rodeo". Mijn euro valt onmiddelijk! Hier is hij al eens geweest om de verjaardag van 1 van onze beste vrienden te vieren. Toen waren ze ook vol lof dus slecht eten gaan we zeker niet doen. 

De serveuse wijst ons een tafel toe en Jim vraagt om toch nog te wisselen. Achteraf beetje grappig want hier begonnen de zenuwen dus duidelijk al mee te spelen! 

We zitten ondertussen op onze plek en het is er zo gezellig! Het restaurant is iets donkerder en er hangt een romantische sfeer waardoor je precies direct op vakantie bent. Voor sfeer en gezelligheid: 10! We babbelen ons doorheen de aperitief richting hoofdgerecht. Het is echt een fijne avond! Even Eline & Jimmy ipv mama & papa. 

Pop the Question

"Geef u handen eens!"... en hij neemt mijn handen vast halverwege de tafel. Op dit moment bedenk ik mij dat dit wel eens dé moment kan zijn. Ik voel vlinders vliegen en ben plots ook super zenuwachtig! Ik antwoord dan ook al lachend: "Nee, Nee, gaan we niet doen hè!", terwijl ik mijn handen geef. 

"Schat, we zijn nu 8 jaar bij elkaar, ups - downs, een huis, auto, 2 kinderen later vind ik dat het wel echt lang genoeg geduurd heeft. Nu zeker met alles van onze Mace... Ik wil eigenlijk nog maar 1 ding.", ondertussen gaat hij naast de tafel op zijn knie zitten en vraagt zoals het hoort: "wil jij alsjeblieft met mij trouwen?" 

Met waterige ogen zeg ik natuurlijk JA! Ondertussen zie ik dat het de ring is van mijn overleden Bonni. Wanneer hij bevestigd dat het haar ring is kan ik mijn tranen niet meer de baas. Hij heeft het helemaal gevraagd en geregeld hoe ik het altijd in mijn hoofd had, er aan gedacht dat die ring er met dat doel opzij lag. Jep, met die man wil ik trouwen! 

Voorafgaand 

Achteraf komen de verhalen op tafel hoe hij alles geregeld heeft. Zo is hij ook officieel mijn hand gaan vragen bij mijn mama en mijn papa. Zo schattig! Mama moest huilen van blijdschap en papa werd zo zenuwachtig dat hij zijn glas cava omstootte. Ik wou dat ik er bij was! Zo grappig! 

Zijn ouders en broer lichtte hij vlak ervoor in. Hij had heel veel schrik dat het toch op één of andere manier tot bij mij zou geraken en om dat te voorkomen heeft hij het zo lang mogelijk uitgesteld. 

Al dat gestress om de ring mee te krijgen en of ik het ringdoosje niet ging zien zitten in zijn broekzak heb ik totaal gemist. Tijdens het eten ging hij naar het toilet om toch maar 100% zeker te zijn dat de ring in het doosje zat. Daar kreeg hij een krop in zijn keel waardoor hij gedaan had met eten. Al de puzzelstukjes kwamen samen tot 1 geheel. 

"Had je het zien aankomen?" 

Goh... 

Ookal is trouwen echt een kleine-meisjes-droom van mij, had ik het ergens wel losgelaten. Jim wou eigenlijk nooit trouwen. Hij zag de meerwaarde daar niet van in. Dat zijn ouders niet getrouwd zijn en nog gelukkig samen zijn, zal er zeker ook wel iets toe bijgebracht hebben. 

Ik liet het wel regelmatig nog eens vallen, al lachend! Maar ondertussen wist hem het wel hè! Haha! 

Dat hij nu wel wil trouwen charmeert mij alleen maar meer! Ik ga met mijne best vriend trouwen! Diegene waar ik altijd op kan terugvallen, ruzie mee kan maken, kan lachen, kan wenen, kan op bouwen, vertrouwen, die mij ruimte geeft, mij aanvaard en dat visa-versa.

Eindelijk eens iets leuks om naar uit te kijken na alles...

Datum kiezen 

Uiteraard start het plannen snel! De datum hoeven we niet lang over na te denken. We gunnen onszelf 2 jaar de tijd om te plannen en willen tijdens het avondfeest ons 10de jaar samen ingaan. 6 augustus 22 zal het dus worden! 

Een trouwfeest plannen duurt tegenwoordig bijna altijd 2 jaar, daarbij komt kijken dat Mace zijn traject nog loopt tot volgende zomer dus 1 jaar voelt ook gewoon niet juist. Daarbovenop zit de zomer van '21 al behoorlijk vol met de uitgestelde Corona-huwelijken. 2 jaar is dus realistischer! 

We gaan zo snel mogelijk opzoek naar een locatie en de juiste getuigen! De rest hebben we nog tijd genoeg voor en gaan we eerst nog wat voor dromen op Pinterest. Dit is zo'n leuke afleiding.. 

Ik kan al niet wachten om jullie in de volgende blog te vertellen over wat wij zoeken in een locatie en hoe wij ons trouwfeest voor ogen hebben, misschien al een tipje van de sluier over de getuigen en waarom zij het werden. Stay Tuned! 


 »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.